نیما یوشیج

بیشه بشکفته به دل بیدار است
یاسمن خفته در آغوشش نرم،
سایه‌پرورده‌ی خلوت، توکا [۱]
می‌خرامد به چراگاهش گرم.

اندر آن لحظه که مریم مخمور
می‌دهد عشوه، قد آراسته «لرگ» [۲]
در همان لحظه، کهن‌افرایی
برگ انباشته در خرمن برگ.

«گندنا» [۳] نیز درین گیراگیر
سر بیفراشته، یعنی که منم!
وندر اندیشه‌ی این است عبث
که به شاخی بتنم یا نتنم.
------------------------------------------------
۱. نام مرغی شبیه سار.
۲. گونه‌ای دیگر از درخت گردو.
۳. نوعی تره.


برگرفته از کتاب:
یوشیج، نیما؛ گزینه‌ی اشعار نیما یوشیج؛ با مقدمه و انتخاب یدالله جلالی پندری؛ چاپ نهم؛ تهران: مروارید 1388.

سایت بیشه